| Name |
Comments |
|
|
|
|
|
204 Ron
|
 zondag 7 mrt 2010 11:35:13 EST   |
|
|
|
 |
een aanrader voor de muziek pagina:
I Have a Dream
van Abba.
e-mail: stadgron@gmail.com |
 |
|
|
203 Tom
|
| dinsdag 9 feb 2010 10:11:02 EST |
|
|
|
|
Dag Karin,
Vrijdag 25 september vorig jaar kreeg ik van een collega je boek. Die vrijdag was het vijf weken geleden dat mijn lieve en prachtige vrouw Dia aan borstkanker was overleden. Ik ben aan je boek begonnen en heb het, tussen alle tranen door, in één adem uitgelezen. Het was heftig die middag, niet gemakkelijk om te lezen zo kort na haar dood, ontzettend herkenbaar maar vooral ontroerend mooi en een warm eerbetoon aan Karel, je kinderen en daarmee aan jezelf. En gelukkig heb je ook je humor weten te bewaren.
Na het lezen van je boek nam ik me voor om mijn verhaal ook eens op papier te zetten. Ik wilde een blijvend document. Allereerst voor Dia maar ook voor mezelf. Om me nu en straks te helpen om aan haar terug te denken, om te rouwen, te (glim-)lachen, te janken, boos te zijn, van haar te houden en inderdaad Karin, om me, net als jij te verwonderen en te verbazen over de mensen uit je omgeving. En alle uitersten daartussen.
Bijvoorbeeld de klojo die drie weken na haar dood aan me vroeg, toen ik met een goede vriendin zijn winkel binnenstapte: “Zo, is dat je nieuwe vriendin?” Gelukkig zijn er niet veel meer van dat soort klojo’s geweest. Wel veel mensen met goedbedoelde maar o zo onhandige opmerkingen. Ik neem het ze niet kwalijk, ik heb ze zelf ook genoeg gemaakt. Het andere uiterste wordt gelukkig gevormd door de grootste groep, al die onvoorstelbaar lieve en attente buren, collega’s, familie en vrienden. Die niet zeiden ‘Je mag me altijd bellen’, maar dat zelf deden, gewoon langskwamen en me bij hen op de koffie en voor het eten uitnodigden. Die op het juiste moment met de juiste woorden en vooral daden kwamen. En dat nog steeds doen. Onbetaalbaar.
Het verhaal over Dia is er gekomen. Het is een boekje geworden dat ik vorige week zondag, toen ze precies vijf maanden dood was, tijdens een herdenkingsmiddag aan mijn kinderen en een aantal vriendinnen van haar heb gegeven. Vriendinnen die haar liefhadden en die zijzelf liefhad. Het was zwaar om te schrijven maar het is o zo mooi geworden. Net als jouw boek. Het is er ook gekomen dankzij jouw boek.
En daarom en daarvoor wil ik je bedanken. Dat je de moed hebt gehad en de tijd hebt gevonden en gemaakt om het allemaal op te schrijven en met iedereen te delen. En dat het ons allemaal diep raakt, dat hoef ik je niet meer te vertellen. Dat lees je hier op deze site.
Hartelijke groet,
Tom
e-mail: tom.vermulst@tiscali.nl |
|
|
|
202 annemarie
|
| zondag 7 feb 2010 10:49:19 EST |
|
|
|
|
Hallo Karin,
Ik woon sinds 2007 in Zwitserland, waar ik zo gelukkig was met mijn man. 7 oktober j.l is hij tijdens zijn wandeling in de bergen verongelukt, 's morgens zwaai ik hem uit en hij komt nooit meer terug. Ik kan het nog steeds niet geloven en mis hem zo vreselijk. Heb net je boekje uitgelezen, waar ik dan toch wel weer wat kracht kan uithalen en probeer beetje bij beetje de draad weer op te pakken.
Bedankt, Ga zeker ,als ik in ned. ben je andere boek kopen
e-mail: anton.roem@ive.nl |
|
|
|
201 Anne
|
| vrijdag 5 feb 2010 09:11:19 EST |
|
|
|
|
Ben dus niet helemaal alleen...
Karin, je boeken zijn prachtig - je geeft mij woorden voor al het onbekende wat mij nu overkomt - kan niet stoppen met huilen.
Dankjewel.
Anne
e-mail: anne.gillissen@gmail.com |
|
|
|
200 natascha
http://australiana.hyves.nl/blog/
|
| zondag 31 jan 2010 09:33:15 EST |
|
|
|
|
er zijn wat woorden weggevallen. Nog een keer:
Hallo
Op 22 augustus 2008 overleed mijn man en was ik op mijn 38ste weduwe. Hij had lymfeklier kanker. 6 jaar lang. 3x beter chemo's bestralingen en beenmergtransplantatie. De 4e keer was niet te winnen. Gelukkig mocht ik van mijn werk alle tijd nemen om voor hem te zorgen. Dat heb ik dus ook kunnen doen en dat geeft mij troost en steun. In die tijd en ook daarna schreef/schrijf ik een blog. Zodra mijn eigen verhaal af is ga ik het boek van Karin lezen dat al tijden in de mand ligt te wachten. Eerst mijn eigen woorden vinden.
http://australiana.hyves.nl/blog/
|
|
|
|
199 natascha
http://australiana.hyves.nl/blog/
|
| zondag 31 jan 2010 09:30:51 EST |
|
|
|
|
Hallo
Op 22 augustus overleed mijn man en was ik op mijn 38ste weduwe. Hij had lymfeklier kanker. 6 jaar lang. 3x beter chemo's bestralingen en beenmergtransplantatie. De 4e keer was niet te winnen. Gelukkig mocht ik van mijn werk alle tijd nemen om voor hem te zorgen. Dat heb ik dus ook kunnen doen en dat geeft mij troost en steun. In die tijd en ook daarna schreef/schrijf ik een blog. Zodra mijn eigen verhaal is ga ik het boek van Karin lezen dat al tijden in de mand ligt te wachten. Eerst mijn eigen woorden vinden.
http://australiana.hyves.nl/blog/
|
|
|
|
198 Wally
|
| donderdag 14 jan 2010 05:06:12 EST |
|
|
|
|
Mijn vrouw Marjan overleed op 23 augustus 2008 nadat er in 2001 borstkanker bij haar werd geconstateerd. Marjan mocht maar 44 jaar worden. In november 2006 werd geconstateerd dat de cellen zich hadden uitgezaaid naar haar botten wat vele lichamelijke klachten veroorzaakten. Vanaf de eerste mededeling dat er kankercellen zijn gevonden tot het moment van haar overlijden zijn wij op een sneltrein gesprongen die maar doordenderde en geen tussenstops had. Nadat Marjan overleed kwam het moment van terugkijken wat er eigenlijk allemaal is gebeurd. Gelijk met dit terugkijken waren daar ook de momenten van wanhoop, eenzaamheid en boosheid. Deze momenten zijn zo ongrijpbaar en voor mij zo moeilijk te omschrijven totdat ik je boek zag, kocht en in één keer uitlas. Wat een gave om zo goed te kunnen omschrijven wat er door een mens heen gaat. Ik heb veel steun aan je twee boekjes en heb ze, vanzelfsprekend, verspreid binnen mijn vriendenkring. Bedankt dat je een groot deel van mijn gevoelens hebt kunnen verwoorden.
Wally
e-mail: insomnia59@zonnet.nl |
|
|
|
197 marleen
|
| zaterdag 9 jan 2010 04:26:44 EST |
|
|
|
|
Mijn vader is nu 7 jaar dood en inmiddels ben ik 25. Ik miste hem het meest toen ik mijn eerste auto ging kopen en ging kijken voor mijn huisje. Ik mis iemand die op zulke gebieden goede raad geeft en aan wie ik kan vragen of ze een plankje ophangen.
Het zou fijn zijn als iemand na 7 jaar nog eens informeerd naar verhalen uit interesse en niet alleen omdat ze bij "er komt een vrouw bij de dokter" zijn geweest.
Mensen (en kinderen) die rouwen zijn niet eng, niet besmettelijk. Het meest pijnlijke was niet om mijn vader te verliezen, maar de tientallen mensen die ik na de begrafenis nooit meer heb terug gezien.
Mooie en hulpvolle boeken!
marleen
e-mail: suikerbipsje@hotmail.com |
|
|
|
196 H
|
| woensdag 6 jan 2010 10:47:34 EST |
|
|
|
|
Beste Karin,
Ik ben je boek gaan lezen omdat ik ook in een rouwproces zit. Ik ben niet mijn partner verloren, maar mijn dochter. Ik herken toch heel veel in de dingen die je schrijft. De onhandigheid van de omgeving is zooo herkenbaar.
Ik heb serieus overwogen om een doosje van je boek te bestellen, om naar wat mensen in mijn omgeving te sturen.
Ik heb om je boek gelachen en gehuild. Het heeft me goed gedaan.
Bedankt,
H
e-mail: hubertine@hubertine.nl |
|
|
|
195 Anja
|
| maandag 4 jan 2010 17:38:07 EST |
|
|
|
|
Hoi Karin
Ik zag je deze zomer op VDS waar je met je kinderen een aantal weken doorbracht. Ik bracht daar samen met mijn puberdochters de laatste zomer met mijn man door. Voor mij de mooiste, maar ook de aangrijpendste vakantie van mijn leven. Hij was overduidelijk al ziek en we wisten dat hij niet lang meer te leven had. Jij en ik hebben af en toe zo ongeveer naast elkaar aan het zwembad gezeten. Ik wist toen niet wie je was.
Mijn man is in november overleden aan kanker. Gisteravond las ik je boek in één keer uit. Wat een 'feest' van herkenning! Ik dacht dat ik de enige was die zich zo voelde. Ik weet dat het eens weer goed zal komen met mij. Daar houd ik me dan ook maar aan vast. Mocht ik je nog ooit tegenkomen op VDS in Frankrijk, dan drinken we een glaasje rosé op het terras.....
Anja
|
|
|
|
194 Marlies Kok
|
| vrijdag 1 jan 2010 17:29:39 EST |
|
|
|
|
Lieve Karin,
Drie minuten geleden had ik je eerste boek uit.
Ik zit op dag 52. Zelfde leeftijd, kleine kinderen.
Less is more: bedankt!
Lieve groet,
Marlies Kok
Hoogland
e-mail: marlies.kok@planet.nl |
|
|
|
193 Rob van der Heijden
|
| zondag 6 dec 2009 10:56:38 EST |
|
|
|
|
Lieve Karin,
Ik heb jou boek gekregen van de beste vriendin van mijn overleden vrouw. Mijn vrouw is net geen 49 jaar geworden en is aan een agressieve vorm van Non Hodgkin overleden. Haar lijdensweg heeft anderhalf jaar geduurd. Zei had al veel eerder door en voelde in haar lichaam dat het niet goed meer zou komen. Tegen deze beste vriendin heeft zei dat ook een keer heel openhartig verteld zonder dat ik het wist. Jou boek is zo herkenbaar voor mij en ik ben nu pas 3 maanden bezig na haar overlijden. Ik kreeg toen ik het las ook een enorm gevoel om jou te willen troosten. (ik zou nml zelf ook erg graag getroost willen worden de arm om je heel enzo) Gelukkig voor jou heb je een nieuw doel in je leven gevonden. Ik hoop en denk daar ook ooit eens van te mogen genieten. Voor alle lotgenoten is jou boek zeker een groot punt van herkenning. Ik dank je voor dit boek en zet op mijn verlanglijstje jou boek Wat kan ik voor je doen! Veel geluk in je verdere leven. groeten Rob van der Heijden
e-mail: rvdheijd@xs4all.nl |
|
|
|
192 Len van der Heiden
|
| zaterdag 28 nov 2009 10:48:56 EST |
|
|
|
|
Lieven Karin, net je 2de boekje uitgelezen!! weer zo herkenbaar! ben nu bijna 3 jaar zonder mijn geliefde man! van lieverlee krabbel er ik weer bovenop, nu ik zeker weet dat hij echt niet meer terug kom! maar dat heeft 1 1/2 jaar geduurd voor ik "wist"dat hij niet meer terug komt.
heb dit voorjaar ook mijn 2 hondjes verloren. we hadden ze samen, heb nu wel een nieuw hondje, maar toch het voelt anders. ja, wij zijn een "speciaal"volkje die weduwen!!!
Lieve Karin, dank je voor je boekje, je bent geweldig!!! Len
e-mail: s.heiden@planet.nl |
|
|
|
191 moi
|
| dinsdag 24 nov 2009 16:10:46 EST |
|
|
|
|
Ook ik heb (gelukkig) niet het verlies van een partner hoeven mee te maken, maar ben 10 jaar geleden gescheiden. Ik heb je net op tv gezien en ook ik herkende veel in je verhaal. Heb me weleens rot gevoeld, iemand die een partner verliest wordt met "meelij" bekeken. Bij mij was het een "keuze" en mensen kwamen ineens niet meer.
Ik werd ook als heel sterk gezien maar schreeuw ook diep van binnen om hulp en begrip. Ook voor mij is het heel moeilijk om weer eens om hulp te vragen en voel me zo schuldig dat ik dan niets terug kan doen. Verlang ook naar mensen die me eens uitnodigen, uit zichzelf en niet omdat ik vraag ook mee te mogen. Daarin staan we dan een beetje hetzelfde. Ook mijn wereldje wordt daardoor kleiner. Een puber opvoeden is soms zo moeilijk, anderen weten het en niemand die eens aanschuift of je iets uit handen neemt. Ik moet blij zijn niet te hoeven rouwen, maar ik voel ook verdriet.
Ook al zou ik niet met je willen ruilen, toch doet het soms pijn. We zijn op en door een andere manier alleen, en toch soms net zo eenzaam.
Heb bewondering voor je.
Je doet goed.
Lieve groet,
moi
e-mail: ettoi38@gmail.com |
|
|
|
190 helma
|
| zondag 15 nov 2009 08:17:32 EST |
|
|
|
|
Hoi Karin,
Ik weet gewoon niet hoe ik het op papier moet zetten. Mijn man is 42 jaar en heeft twee weken te horen gekregen dat hij darm-leverkanker heeft en dat er geen behandeling meer mogelijk is. Misschien haalt hij 4 maanden tot een jaar. We hebben een dochtertje van 6 jaar. Ik ben helemaal ingestort, weet gewoon niet hoe ik het stap voor stap moet doen. Heb jij misschien raad?
Groet Helma
hgansew@hotmail.com
e-mail: hgansew@hotmail.com |
|
|
|
189 Jan Swart
|
| zondag 15 nov 2009 05:54:15 EST |
|
|
|
|
Beste mevrouw Kuiper,
Toen mijn vader plotseling overleed, kocht mijn moeder uw boek. Zij had er erg veel aan. Ook ik heb met veel interesse gelezen. Mijn vrouw leeft gelukkig nog maar ik heb veel geleerd van uw boek zodat ik dat bij een eventueel volgend sterfgeval kan toepassen. Misschien kan ik dan de desbetreffende persoon beter tot steun zijn.
U heeft alles erg goed verwoord.
Ik wens u verder alle goeds toe in het leven.
e-mail: janpaulswart@gmail.com |
|
|
|
188 sheila heerkens
|
| zondag 18 okt 2009 07:55:39 EDT |
|
|
|
|
Hoi Karin,
Halverwege je boek gekomen wilde ik je graag even vertellen hoe blij ik er mee ben !! Wat een herkenning !! En zo eerlijk ook, jij beschrijft dingen die ik amper durfde te denken...laat staan uitspreken...
Het hoofdstukje " sterke vrouw" en "hoe gaat het" vond ik zo sterk en zo herkenbaar...
Bij mij is het inmiddels al richting de 7 jaar geledendat mijn man overleed, 's ochtends stond hij gezond op, hij bracht mij naar school, hij zou mij ophalen met de kids, toen 2,5 en 4 jaar oud maar hij kwam nooit. Bij thuiskomst vond ik hem in de badkamer en bij obductie bleek dat hij een aneurysma aan zijn aorta had gehad.
Toenertijd (28 jaar) ben ik gelijk begonnen met veel te lezen en had jou boek toen al bestaan dan had ik er echt veel aan gehad.
Dank je wel, het is een genot om te lezen !!!
Vriendelijke groeten Sheila
e-mail: heerkens74@versatel.nl |
|
|
|
187 miranda
|
| woensdag 14 okt 2009 15:49:41 EDT |
|
|
|
|
Lieve Karin,
Ik had je boek gekregen van een collega van mij die 10 jaar terug haar man had verloren aan een hartaanval en zij had het nog niet zo heel lang geleden gelezen. Mijn man is op 12 december 2008 verongelukt samen met een vriend/collega hij was nog maar 31 jaar. Hij heeft mij achtergelaten samen met onze 2 dochtertjes van 3 en 6 jaar oud. Ik vond het heel fijn om je boek te lezen en te weten dat ik niet de enige ben die het meemaakt.Het is inderdaad zwaar om je bed uit te komen en s'avonds weer een maaltijd op tafel te krijgen en dan zijn er ook nog de terug vallen en de boosheid die af en toe de kop op steken. Maar ik ben wel dankbaar dat ik de kinderen heb zo zie ik hem iedere dag toch nog een beetje en zij houden mij een beetje op de been. Af en toe blader ik weer even door je boek en dat helpt mij ook. Dank je wel voor het schrijven en het delen van je verdriet en ook van het geluk wat je toch weer hebt gevonden.Ik weet diep van binnen dat deze dag voor ons ook weer zal komen.
Liefs Miranda
e-mail: miranda_01@live.nl |
|
|
|
186 carla.s
|
| maandag 12 okt 2009 12:11:20 EDT |
|
|
|
|
lieve karin, jouw boek helpt mij in moeilijke momenten.bijna 4 maanden geleden overleed mijn man Plotseling aan een hartinfarct en ik bleef achter met 3 kinderen.ik leef verder voor hen.
Het verdriet is groot. 
|
|
|
|
185 marijke dam
|
| donderdag 8 okt 2009 16:57:18 EDT |
|
|
|
|
Hallo Karin,
Nog bedankt voor de zinnige lezing in Delft vanavond. Ik kan er zeker enige tips van gebruiken en die in praktijk brengen.
Bij het kopen van je boekje heb je het voor mij gesigneerd. 8-10-2008!!! Een jaartje eerder dus.
Het is wel grappig eigenlijk.
Maar nog hartelijk bedankt. Ik kijk uit naar je volgende boek.
gr Marijke Dam
e-mail: marijke.dam@e-sense.nl |
|
|
|
Total Records:204
